Głębia Ostrości

piątek, 29 kwietnia 2011

listy

list do brata

Zapraszam:
Digart.pl - http://jamajka82.digart.pl
deviantART.com - http://jamajka82.deviantart.com
Flickr.com - http://www.flickr.com/photos/jamajka1982

poniedziałek, 18 kwietnia 2011

Album

Zapraszam:
Digart.pl - http://jamajka82.digart.pl
deviantART.com - http://jamajka82.deviantart.com
Flickr.com - http://www.flickr.com/photos/jamajka1982

czwartek, 14 kwietnia 2011

Fragment wywiadu - http://badzwolny.eu/index2.php?option=com_content&do_pdf=1&id=288

- Jak rozpoczęła się Pani praca z Harrisem?
Ktoś ze znajomych, kto organizował przyjazdy Harrisa do Polski, wiedząc, że pracowałam wcześniej przy chorych, a jednocześnie mówię po angielsku, poprosił mnie o pomoc. To był koniec lat 70. Kiedy spotkałam Harrisa, byt on w Polsce już trzeci raz. Zgłosiło się wtedy do niego nie więcej niż trzysta osób.

- Rozumiem, że Pani czuła się szczęśliwa pomagając Harrisowi.
Tak, wtedy tak. Uważałam, że są to fantastyczne działania, że pomagamy ludziom, że w ogóle to służba Bogu. Zdecydowanie traktowałam swoją pomoc jako bezinteresowną służbę bliźniemu. Szczególnie, gdy widziałam, że na jego zabiegi ludzie mocno reagowali. Z tym, że ja nie odczuwałam kompletnie nic.

- Czy Harris praktykował duchowe techniki wschodnie? Czy powoływał się na jakąś ideę Boga?
Stosował wschodnie medytacje, ale powoływał się też na Boga. Jego rodzice byli katolikami, tak przynajmniej mówił. Mam wrażenie jednak, że jego udział np. we Mszach św. byt raczej formalny. Myślę, że gdyby czerpał swoją moc z modlitwy, to na pewno do Eucharystii przystępowałby częściej. Zwłaszcza, że istniała taka możliwość, zawsze byliśmy w pobliżu jakiegoś kościoła. Nigdy jednak nie widziałam, by przed uzdrawianiem szedł się pomodlić.

- A gdyby jeszcze raz Harris poprosił Panią o pomoc, jaka byłaby Pani reakcja?Na pewno bym się nie zgodziła. Dziś, ktokolwiek mnie pyta o Harrisa, stanowczo odradzam korzystanie z jego praktyk.