Fotografia otworkowa – technika wykonywania zdjęć przy pomocy aparatu typu camera obscura.
Światło przechodząc przez otworek o małej średnicy tworzy na przeciwległej ścianie obraz, którego jasność będzie proporcjonalna do jasności na zewnątrz oraz wielkości otworka. Jeśli otworek nie jest dostatecznie mały, światło utworzy na matówce koło o wielkości proporcjonalnej do wielkości otworka. Dlatego zwiększanie średnicy otworka zmniejsza ostrość obrazu. Zmniejszanie średnicy otworka poprawia ostrość, ale zmniejsza jasność. Poprawa ostrości jest ograniczona przez falową naturę światła. Gdy otworek ma średnicę porównywalną z długością fali świetlnej, na ekranie pojawia się rozmycie obrazu wywołane interferencją światła, które ulega dyfrakcji na brzegach otworu.
Dobierając odpowiednio rozmiary otworu można uzyskać wewnątrz natężenie światła wystarczające do tego, by naświetlić materiał światłoczuły. Obraz powstający różni się od obrazu uzyskanego przez aparat fotograficzny tym, że jest bardziej miękki (nieostry). Powiększenie kątowe jest stałe dla przedmiotów znajdujących się w dowolnej odległości od kamery, dzięki czemu głębia ostrości w fotografii otworkowej rozciąga się od zera do nieskończoności.
- Źródło: www.wikipedia.pl
Ja swojego pOtworka zrobiłem z Zorki 6, oczywiście wykręciłem obiektyw i w jego miejsce przykleiłem złotko z jogurtu. Otworek zrobiłem szpilką, trzeba jednak uważać, aby dziurkę zrobić samą końcówką szpilki. Czyli dziurka powinna być mniejsza niż średnica szpilki - im mniejsza dziurka, tym ostrzejsze zdjęcia. Następnie oszlifowałem złotko bardzo drobnym papierem ściernym z obu stron, żeby pozbyć się "zadziorów" które rozpraszają światło przechodzące przez otworek. Wewnętrzną stronę złotka (tą która będzie skierowana do wewnątrz aparatu) wykleiłem matową taśmą klejącą, która zapobiegnie powstawaniu odbić światła. No a jak zmierzyć w miarę dokładnie średnicę tak maleńkiego otworka? Po prostu zeskanowałem złotko z dziurką, w jak największej rozdzielczości, następnie zaznaczając dziurę, zmierzyłem jej rozmiar w programie XnView (z pewnością można użyć innego programu graficznego). Dalej, niezbędny jest bardzo prosty w obsłudze, czeski :) program PinholeDesigner. W odpowiednie pola wpisujemy tam średnicę otworka, jego odległość od płaszczyzny negatywu lub matrycy (najlepiej zmierzyć to suwmiarką) i mamy wartość przysłony. PinholeDesigner pomaga również dobrać odpowiedni czas naświetlania, w zakładce Exposure wybieramy wartość przysłony (aparatu otworkowego) i film na którym fotografujemy (spory wybór), w tym momencie potrzebujemy jednak albo światłomierza, albo aparatu cyfrowego, ponieważ program podaje nam punkt odniesienia do wartości f/22, kompakt lub lustrzankę ustawiamy na priorytet przysłony (Pv), przesłonę na wartość 22 i oto mamy czas ekspozycji. Teraz wystarczy tylko odczytać z tabelki odpowiednik tego czasu dla przysłony jaką ma nasz pinhole i... koniec!
Jeśli wasz kompakt przymyka przysłonę tylko do wartości np. f/8, należy pamiętać aby czas dla przysłony pinhola był trzy razy dłuższy, dla f/16 dwa razy dłuższy itd. - zagmatwałem? mam nadzieję że nie.
Jeśli macie ochotę dowiedzieć się więcej o fotografii otworkowej, obejrzeć niesamowite zdjęcia, zapraszam na Digartową grupę Pinhole. A oto moje stare, wygrzebane pOtworki - głównie próby, testy filmów itd.
Reszta moich otworkowych prac do obejrzenia tutaj , tutaj i tutaj.
Bonus:
Jeden z wielu filmików w sieci, pokazujących jak w bardzo prosty sposób zrobić własną Camerę Obscurę!
Zapraszam:
Digart.pl - http://jamajka82.digart.pl
deviantART.com - http://jamajka82.deviantart.com
Flickr.com - http://www.flickr.com/photos/jamajka1982
